Ad maiorem Dei gloriam    

 

Strona główna

ikony

szkicy

historia i

kult ikony

symbolika

i kanon

artykuły i

rozważania

album

inne projekty

linki

Kontakty

 

 

 

Perła Podoła

Kościół ormiański w "mieście na kamieniu"

Co to jest ikona?

Apel

Nie godzien

 

 

 

Takoż są artykuły w języku ukraińskim przejść

 

Apel

          Jest wieczór. Mam trochę wolnego czasu, idę do parku, do Ciebie Matko.

Nie idę się modlić, ani daru nie przynoszę. Przychodzę tylko, spojrzeć w Twoje oblicze, w Twoje oczy kochana Matko. Spojrzeć, zapłakać ze szczęścia i nie wiedzieć o niczym. Tylko o tym, że jestem twoim dzieckiem i o tym, że ty jesteś przy mnie.

         Matko w tej wieczornej ciszy nic nie chcę Tobie mówić, a tylko patrzeć w Twoje oczy. Chcę być z Tobą, razem z Tobą w milczeniu. Chcę pozwolić swojemu sercu śpiewać swoją cichą pieśń… Mole serce dziś chce zaśpiewać Tobie, że jesteś taka piękna, czysta, niepokalana, najpiękniejsza z niewiast, najpiękniejsza ze stworzeń Boga. Ty nienaruszona, czysta, bo Mata Jezusa.

         Twoje spojrzenie, Matko, dotyka mego serca i nagle z oczy tryskają łzy, łzy szczęścia, że jestem tu z Tobą, że jesteś moją Matką, na zawsze! Po prostu jesteś!

         Jesteś tak blisko – prawie w zasięgu ręki. Matko Jezusa i moja Matko.

         Składam Ci za to dzięki.